ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΩΝΤΑΣ

Είδα το σπίτι μας στον ύπνο μου χθες.
Είδα πως είχε ένα δωμάτιο παραπάνω, μόνο που ήταν απομονωμένο, κλειστό.
Αν έκανες όμως λίγη ησυχία άκουγες κάποιον να ανασαίνει μέσα από αυτό το δωμάτιο,κάποιος κατοικούσε εκεί μέσα. 
Δεν ακουγόταν όμως να βγαίνει έξω, ακουγόταν μόνο σαν να έτρωγε και σαν να βολόδερνε γύρο γύρο γύρο γύρο...Το δωμάτιο είχε παράθυρο...σου είπα όμως να μην κοιτάξεις μέσα.
Έλεγες "Μα δεν γίνεται, πρέπει να δούμε ποιός κατοικεί μέσα, είναι μέρος του σπιτιού μαςαυτό το δωμάτιο, πρέπει να ξέρουμε.
"Σου είπα να μην κοιτάξεις, γιατί αυτός που μένει στο δωμάτιο είναι νεκρός, γι'αυτό δενβγαίνει έξω...γι'αυτό ακούγετε όλη την ώρα απλά να βολοδέρνει εκεί μεσα...επειδή είναι πεθαμένος.
Δεν με άκουγες όμως, ήθελες να δεις ποιός είναι.Σου είπα αν κοιτάξεις θα πεθάνεις κι εσύ.
Μόνο κάποιος νεκρός μπορεί να κοιτάξει ποιός είναι μέσα στο δωμάτιο χωρίς να πεθάνει-αφού είναι ήδη νεκρός.
Σου είπα μόνο ο μπαμπάς μπορεί να κοιτάξει απ΄το παράθυρο, αφού είναι νεκρόςθα κοιτάξει χωρίς να πεθάνει.
Μου είπες "Ο μπαμπάς όμως δεν είναι εδώ" και επέμενες να δεις.
Σου είπα πως θα βρούμε έναν τρόπο να τον φωνάξουμε να έρθει να δει, για εμάς θα τακαταφέρει να έρθει.
Και πάλι όμως δεν το έβαλες κάτω.
Επέμενες να κοιτάξεις.
Και κοίταξες απ'το παράθυρο.
Και είδες ποιός ήταν μέσα.
Ήσουν όμως η μόνη που έμαθες ποιός ήταν τελικά.